استاد محيط طباطبائي مي فرمايد : " ایرانیان را در جنوب سرزمین پهناور ایران بزرگ به جهت تمایز از اقوام عرب، عجم می نا میدند و همان قوم بزرگ ایرانی در شمال ایران زمین و به منظور تشخیص از اقوام ترک، تاجیک نامیده می شد. پس تاجیک همان عجم وپارسی زبان است."

 با تعریف بالا  یک  پارسی زبان اهوازی، شیرازی، اصفهانی، رشتی، مشهدی و...  فرقی با یک پارسی زبان خجندی، دوشنبه ای، بدخشانی و... ندارد. همگی متعلق به همان سرزمین بزرگ هستند که به دست شمشیر تاریخ از یکدیگر جدا شده اند.

پارسی را به لهجه ی پدر شعر ایران زمین، یعنی رودکی صحبت می کنند و با آنکه قرن هاست که از تبار خود جدا مانده اند، به سهولت، کلامشان همچون شعر رودکی به دل می نشیند. بسیاری از لهجه های مناطق ایران امروز به عنوان مثال لهجه هائی چون شوشتری، دزفولی، بهبهانی، گیلکی، مازندرانی، لری و امثال آن برای بسیاری از پارسی زبانان به سهولت قابل درک نیست ولی زبان مردم تاجیک همچون کلام حافظ و سعدی و مولانا وفروغ و پروین و نادر نادر پور و اخوان ثالث نه تنها برای همه مفهوم است بلکه بر دل نیز می نشیند.  

ملت تاجیکستان از طفولیت گوگوش با او همراه بوده است و پارسی زبانان ایرانی تبار آسیای میانه، زندگی آن کودک معصوم را که به قول خودش در مصاحبه ی اخیرش، " در طفولیت، هم نان آور خانواده بود، هم باید درس می خوا ند وهم نمی توانست بچگی کند،" تاکنون همچون  فیلم سریالی که مملو از غم ها و شادی ها بوده است دنبال کرده اند.

 شاد روان محی الدین عالمپور، محقق، نویسنده و روزنامه نگار تاجیک  که در سال های اخیر توسط پارسی ستیزان دون مایه به جهت پارسی زبان بودنش ترور شد و با قلبی آکنده از عشق به زبان، هنر و تاریخ کهنش ناجوانمردانه شمع وجودش را خاموش نمودند، در سالهائی که گوگوش در منزلش در تهران دچار افسردگی شده بود و همه او را به دست فراموشی سپرده بودند،  به ملاقات او رفت. تمام تاجیکستان منتظر بود تا خبری از دلداده ناپدید شده اش بیابد و چشم براه عالمپور بود  تا شاید  سر نخی ازسرنوشت ملکه ی موسیقی عشق به دست دهد.   عالمپور به شرحی که اکثرا خوانده اید، با دشواری فراوان و پرسش و جستجوی بسیار، بالاخره پس از مدتی طولانی آدرس گوگوش را به دست آورد و با قرار قبلی به ملاقات او رفت. داستان این ملاقات بسیار مفصل است و احساسی که او از دیدار گوگوش پیدا می کند، احساسی است بس شاعرانه و عرفانی. او مولانائی است که به دیدار شمس تبریزش  نائل آمده است! همه ی احساس خود را و گفتگوی خود را با گوگوش در کتابجه ای به رشته تحریر در می آورد و در مراجعت به کشورش، به ملت تاجیکستان تقدیم می دارد.

تاجيکستان دات کام بزودي متن کامل اين مصاحبه را در همين جا  مجددا  براي  تاجيکان و دوست داران گوگوش و تاجيکستان منتشر خواهد کرد.

زیبائی کار عالمپور در آنستکه این تاجیکی عالی قدر زبان پارسی را به خط پارسی نوشته است و از آن جائیکه رسم الخط کشور تاجیکستان بیش از هفتاد سال پیش ، به زور، توسط استالین  از پارسی به سیریلیک تغییر داده شده است،  نوشتن کتب و مقالات به خط پارسی توسط ادبای این سرزمین، عمق عشق آنان را به خط و فرهنگ نیاکان خود آشکار می سازد.