گوگوش ایرانیان و پارسی زبانان تورنتو را برای سومین بار
به جشن نور و آینه برد!

و مهرداد، با ترانه های خود، رقص و پایکوبی و نشاط را برای تمام پارسی زبانان در غربت به ارمغان آورد!

صحنه، بازیبائی تمام، بوسیله ی نور به رنگ های آبی و بنفش و سفید تزیین داده شده بود و کنسرت با چهل دقیقه تاخیر آغاز شد. در ساعت 9و بیست دقیقه شب چراغ ها خاموش شد و هیئت ارکستر به روی صحنه آمدند. آن ها به سرعت خود را آماده ساختند و طولی نکشید که نوای دلنشین آهنگ همیشه جاویدان طلاق با هیبتی پر جلال و با صدای بلند در فضا پیچید. فریاد شادی جمعیت حضور گوگوش را بر صحنه خبر داد، و با روشن شدن صحنه، گوگوش عزیز دیده شد که با لباس دوشس نقره ای بلند با بالاتنه پولک دوزی شده ی بسیار زیبا و گلهای درشت در پشت کمر بر صحنه خرامید. او که با یاد و خاطرات فراموش نشدنی کنسرت های  سالهای 2000 و 2001، بر همان صحنه پا می گذاشت،  در مقابل تشویق و فریاد شادی حدود دوازده هزار نفر از مشتاقانش رو به جمعیت ایستاد و با حالتی احترام آمیز به آنان تعظیم نمود. سپس، لرزان، به سوی میکروفن رفت و چنین گفت:

"خدای من...سلام من به همشهری های اصلیم (ایرانی های تورنتو)، خب... یه ذره آروم بگیرم بتونم باهاتون حرف بزنم. ایشاالله  که حالتون خوبه؟ دلم خیلی براتون تنگ شده بود. شما نمی دونید که به من چه خاطره ی خوبی دادید. برای این که اولین تجربه ی روی صحنه و ارتباط عاشقانه با شما، بعد از 21 سال، بر روی همین صحنه و با شما اجرا شد (کف و هورا) و فکر می کنم به شهر خودم برگشتم (کف و هورا). انشاالله که حال همتون خوب باشه. با این بارندگی، ولی هوای خوب، شب آواز خوبی را با هم داشته باشیم. به شب آواز خودتون خوش آمدید."

بلافاصله ارکستر مجددا آهنگ طلاق را نواخت و گوگوش شب آواز ماندگار خود را آغاز نمود.

با شروع اولین کلمه: "بشنو..." سالن به لرزه در آمد و فریاد شادی جمعیت به هوا رفت. از ابهت اجرای گوگوش و صدای موزیک مو بر تن انسان راست می شد! ترانه ی طلاق بازیبائی اجرا شد و مورد تشویق بی نظیر جمعیت قرار گرفت.

دومین آهنگ، مرهم بود که گوگوش عزیز بعد از چند سال، همچون مرهمی بر زخم دوری و دلتنگی ایرانیان دور از وطن گذاشت! وپس از پایان این آهنگ و ابراز احساسات مردم گفت: " مطمئنم که آلبوم هائی که در این دو سه ساله ی اخیر به بازار عرضه کردم به دستتون رسیده و شنیدید. یکی از ترانه های زیبای آلبوم آخرین خبر که از ساخته های مهرداد آسمانی عزیزه را براتون می خونم. انشاالله که دوست داشته باشید." (فریاد تایید و تشویق مردم)

 آهنگ اطاق من به اجرا درآمد. گوگوش در آلبوم اصلی این آهنگ را در حال اجرای نقش چارلی چاپلین خوانده است. بر روی سن نیز با همان حرکات زیبا و هنرمندانه ی خود دل از جمعیت ربود و شدیدا مورد تشویق پر احساس مردم قرار گرفت.

یک نفر از میان جمعیت فریاد زد دوستت داریم گوگوش و گوگوش با صدای بلند جواب داد: "منم دوستون دارم. می دونید. خوب می دونید. الهی که من قربون همتون برم!" و ادامه داد:" دراین مدتی که در آمریکا بودم، مهرداد آسمانی، یار بسیار عزیز و فداکاری بود برای من که هم با تلاش بسیار 3 آلبوم برای من ساخت و هم ، پشت من، مث کوه ایستاد (فریاد تشویق مردم از مهرداد). من به عنوان یک هنرمند، مهرداد آسمانی هنرمند و خواننده بسیار خوش صدا را بهش افتخار می کنم و ازش خواهش می کنم به روی صحنه بیاد و بامن همراهی کنه." در همین حال فریاد زد مهرداد...."
 

ملودی آهنگ آخرین خبر شنیده شد و مهرداد آسمانی با شلوار جین True Religion، تی شرت دودی و کت سفید بر روی صحنه دوید و دست گوگوش را بوسید و همراه بااو وبا هیجانی دیدنی به اجرای این ترانه ی زیبا که اشعارش بیشتر به برگشتن گوگوش اشاره دارد پرداختند. این اجرا شور و حالی به مجلس داد و پس از تشویق مردم، مهر داد گفت سلام و گوگوش با لهجه ای زیبا و شوخی آمیز گفت سلام علیک، کجا بودی شما؟(خنده ی جمعیت)

 مهرداد: " همه ی محبتی که گوگوش عزیز به من داره باز هم من فکر می کنم که هیچ کاری برای گوگوش نکردم، اول اینو گفته باشم (تشویق مردم). خدا می دونه، گوگوش دختر شماهاس. من پشت دختر شماها وایسادم. حالا هم می دونم برا گوگوش اومدید افتخار می کنم"(تشویق شدید مردم).

گوگوش گفت:" زمینو به مهرداد می سپارم و بر می گردم" . (صحنه را ترک کرد)

مهر داد با زیبائی خاصی ترانه ی "زنا این ور مردا اون ور " را اجرا کرد. او  که خیلی سریع خود را در دل مردم جا کرده بود، گفت " من امشب برناممو کوتاه تر می کنم که شما گوگوش را بیشتر ببینید."

 دومین آهنگ مهرداد ترانه ی ملایم و دلنشین "مهتاب" در مایه اصفهان بود، که شورو حالش، شبی مهتابی در کنار زاینده رود را تداعی می کرد.  تعجب در آن بود که آن ارکستر که بیشتر اعضایش خارجی بودند، چه زیبا در مایه ی دل انگیز اصفهان سیر و سیاحت می کرد!

 پس از تشویق فراوان مردم، مهرداد اسم گوگوش را فریاد زد و در حالی که آهنگ زیبای آهوی عشق نواخته می شد، گوگوش عزیز با بلوز و شلوار مشکی و کت بلند سکه دوزی نقره ای- طلائی به
سبک خراسان بزرگ بر روی صحنه آمد.

شگفت آور است که گوگوش به هنگام اجرای کنسرت های خود به هر یک از ترانه هایش جلوه و شکوه جدیدی می بخشد. گوگوش هنر مند صحنه است و صحنه او را به موجود رویائی دیگری بدل می نماید که درجا دل از تماشاگر خود می رباید. گوگوش با اجرای زیبای ترانه ی "آهوی عشق" محشری به پا کرد و پس از فریاد تشویق مردم گفت: " این ترانه سبک افغانی بود نه؟ ولی مهرداد آسمانی ساخته بود. اونا از مهرداد تقلید می کنن!(خنده ی جمعیت). این آهنگ را تقدیم کردم به بچه های تاجیکستان دات کام (کف زدن جمعیت).

 صدای آهنگ "مخلوق" در فضای سالن پیچید و با کف زدن جمعیت گوگوش به اجرای این آهنگ ماندگار خود پرداخت. به هنگام اجرای آهنگ، جمعیت با گوگوش همراهی می کرد. قسمتی را گوگوش می خواند و قسمت بعدی را به جمعیت می سپرد. حرکات زیبایش به سالن روح می بخشید و مردم پس از پایان این آهنگ با فریاد و کف زدن های ممتد او راتشویق کردند. گوگوش گفت: "تو کنسرت اول (29 ژوئیه 2000)، اصلا تکون نمی خوردم. یادتونه؟  یادم رفته بود. خجالت می کشیدم(با لحن بچه گانه، و به دنبال آن خنده و فریاد جمعیت).  با بزک بوزک خودمونو سر پا نگه می داریم ولی از تو خرابیما (خنده مردم). ولی با تمام وجودم هر آنچه از دستم بر بیاد براتون می کنم.( کف زدن جمعیت و فریاد شادی ممتد). من ترانه های زیادی دارم که می دونم شما بعضیاتون بعضیاشو خیلی دوست دارید. برای این که بتونیم تو این فرصت کم اجراشون بکنیم، رهبر ارکسترم "اندی جی"، دوست عزیزم (فریاد تشویق) یک سری از این ترانه ها را به صورت پیوسته تنظیم کرده که بسیار زیبا است و براتون اجرا می کنیم.

گوگوش عزیز در حال اجرای ترانه ی "آهوی عشق"
 

ارکستر با موزیک دلنشین آهنگ "هجرت" این مجموعه را آغاز کرد و به ترتیب بخش هائی از آهنگ های جاودانه هجرت، دو پنجره، باورکن، اون منم و حرف اجرا شد. در زمان اجرای این برنامه، همراه با صدا و حرکات زیبای گوگوش عزیز، جمعیت نیز با او همصدا بود و هر بخشی که تمام می شد، فریاد تشویق مردم به آسمان می رفت و پس از تمام شدن این قسمت، در حالیکه رقص و پایکوبی مردم لحظه ای قطع نمی شد، گوگوش فریاد زد: "مهرداد بیا مردم از گرما" و جایش را با مهر داد عوض کرد.  
مهرداد با کت مخمل قهوه ای و تی شرت نقش دار قهوه ای کمرنگ بر روی صحنه آمد و این قسمت از برنامه را با آهنگ"سر و ته نوار" که تصویر جدیدی از ترانه ی قدیمی "ستاره آی ستاره" گوگوش است آغاز کرد. او این ترانه را در حالی که جمعیت همراهیش می کرد با زیبائی تمام اجرا نمود و پس از پایان ترانه، گفت: " ترانه ای را که براتون خوندم سی سال پیش با شعر شهیار قنبری ( فریاد تشویق برای شهیار)، آهنگ پرویز خان اتابکی، با یه متن دیگه خانم گوگوش اجرا کردن. به افتخار این سه هنر مند عزیز و نازنینمون یه دست بزنید. با یک شعر تازه رو همون آهنگ پرویز خان اتابکی، من این آهنگو تنظیم کردم و خوندم براتون. این حضور امشب شما این جا ما را با یک واقعیت روبرو می کنه. با حضور اول شما برای خانم گوگوش تفاوت داره. چرا؟ چرا که اولین حضور خانم گوگوش بعد از 25 سال (منظور مهرداد غیبت 21 ساله گوگوش بود) بر روی صحنه، غیر منتظره نبود اگر پنجاه هزار نفر جمعیت به سالن می آورد. ولی این حضور شما عشقه! عشقی که به گوگوش دارید(فریاد شادی و کف زدن جمعیت). من ازتون ممنونم".

در این جا بود که مهرداد با ترانه ی "کاردستی" با جمعیت یکی شد و همه به رقص و پایکوبی برخاستند. به هر جای سالن نگاه می کردید مردم سر پا ایستاده بودند و می رقصیدند. بعد از تمام شدن این ترانه که با کف زدن و فریاد شادی جمعیت به پایان رسید، مهرداد گفت: "من مخلص همتونم. اسم این آهنگ پاشو پاشو است. یعنی همتون پاشید".

 "پاشو پاشو" هم ترانه ی شورانگیزی بود که مردم تشنه ی رقص را در طول ترانه سر پا نگه داشت و در پایان آهنگ، درحالیکه مردم او را تشویق می کردند، گفت:" عشقتون الان میاد" و ملکه ی دل ها با سومین لباس زیبای خود بر صحنه ظاهر شد. لباس بلند کرم رنگ رکابی از کار های " Mandalay" با چین حریر در لبه پائین برنگ قهوه ای و گلهای سنگ دوزی شده ی طلائی در قسمت بالا. این لباس یکی از زیباترین لباسهای کنسرت تورنتو بود.

ترانه ی گل بی گلدون، بهار را به سالن Air Canada Center آورد! گوگوش شور و غوغائی بر پا کرد. پروانه وار بر گرد صحنه می گشت و به همراه جمعیت با هم این ترانه را می خواندند. بعد از این آهنگ روحنواز و تشویق فراوان جمعیت، ملودی ترانه ی جاویدان پل شنیده شد که هورا و کف زدن های ممتد مردم را در استقبال از این آهنگ دلنشین به دنبال داشت.

 گوگوش با خواندن ترانه ی زیبای پل، فضای سالن را به عطر نفس هایش آغشته کرد.

 اشعار زیر را با چنان احساسی اجرا می کرد که روح و روان انسان به سرزمین های دوردست در آن سوی آب ها پرواز می کرد!:

 "به دنبال کدوم حرف و کلامی؟ سکوتت گفتن تمام حرفها س!

تو رو از تپش قلبت شناختم!  تو قلبت، قلب عاشقای دنیا س!

تو با تن پوشی از گلبرگ و بوسه، منو به جشن نور و آینه بردی!

چرا از سایه های شب بترسم؟ تو خورشیدو به دست من سپردی!"

 و یا آنجا که می گفت:

"کسی به فکر مریم های پر پر! کسی به فکر کوچ کفترا نیست!

به فکر عاشقای در به در باش! که غیر از ما، کسی به فکر ما نیست!"

 شاید بتوان به جرات گفت که این ترانه تکخال برنامه ی شب آواز تورنتو بود: زیبا، جاویدان، فراموش نشدنی، مملو از احساس و ماندگار! آفرین بر تو گلبانوی عزیز موسیقی پاپ ایران زمین!

 بعد از اتمام ترانه ی روحبخش پل، گوگوش گفت: " یکی از ترانه های آلبوم جدیدمو براتون اجرا می کنم از آلبوم "منیفست" به نام "غزل شیشه ای." (فریاد شادی جمعیت)

ترانه ی زیبای "غزل شیشه ای" شدیدا مورد استقبال همگان در کنسرت قرار گرفت و پس از تشویق مردم، گوگوش پرسید:"تا حالا بهتون خوش گذشته؟ و ادامه داد: "ما بعد از این ترانه که براتون می خونم، یه کوچولو بهتون فرصت می دیم برید یه کارایی بکنید و بر گردید!" و با چشمک زیبائی که زد، سالن از خنده منفجز شد! 

نوبت اجرای ترانه ی ماندگار "کویر" فرا رسیده بود. گوگوش، با صدائی برتر از همیشه این ترانه را اجرا کرد و همه ضمن لذت فراوانی که از شنیدن آن بردند، به زیبائی و قدرت صدای گوگوش عزیز آفرین گفتند. قدرت صدای این خواننده ی افسانه ای به ویژه به هنگام اجرای قسمت : "خدایا خدایا" بی نظیر بود!

 و بالاخره با "اورتور" همیشه جاویدان طلاق، نیمه ی اول کنسرت با زیبائی و شکوه هرچه تمام تر به پایان رسید.

  تاجیکستان دات کام