توصيه اي مهم  به دوستداران راستين گوگوش عزيز
 
از هنرمند محبوب خود انتظار نداشته باشيد که قادر باشد   به  پيام هاي  ميليونها  دوستدار خود  مستقيما پاسخ دهد  يا تلفن و ايميل يا آدرسش را در اختيار عموم بگذارد
مطمئن باشيد که  خواندن پيام شما،  هنرمند محبوبتان را  مسرور   و به او انرژي مثبت القاء خواهد کرد 
گوگوش: بي نفس شما نفس ندارم

A Piece of Important Advice To All Googoosh's Real Fans:
Celebrities with millions of fans are  unable to reply to the individual messages from their fans and /or disclose their phone numbers , e-mail addresses etc to the public; but they enjoy your messages and get positive energy and drive from your nice words!
Googoosh: " Bi nafase shomaa nafas nadaaram!"

به نام خداوند زيباييها گوگوش عزيزم : سلام سلامي به گرمي محبت وبه زيبايي عشق تقديم شما تك ستاره موزيك پاپ ايران من يكي از طرفداران پروپا قرص شما هستم . فقط نمي داني كه" چقدر دوستت دارم" اتاق من پر از پوسترهاي شماست كه ديوارهاي اتاق مرا زينت بخشيده است.هم قاب شده هم بدون قاب. و آلبومهاي من باز هم با عكسهاي شما زيبا شده است. بعضي وقتها با روياي صحبت كردن با شما نمي داني چقدر گريه مي كنم . فقط اميدوارم مطلب مرا بخواني كه انوقت چقدر من خوشحال ميشوم. مي دانم وقت نداري جوابي هر چند کوتاه  برايم بنويسي. ولي من آدرس ايميلم را مي گذارم خدا را چه ديدي. شايد من هم به آرزويم برسم. هميشه به يادت زهرا در ضمن در خانواده ما همه تو را دوست داريم

تقدیم به تو نام کوچک عشق و آسمان تویی که جهان را بی گلوله و شعر را بی دروغ می خواهی گوگوش عزیزیم نمی دانم چه بگویم که خجالت می کشم از اینکه هم سرزمین هیچ کسانی بودم که حق خواندن را از تو و حق عاشق شدن را از من و ما گرفتند . اما امروز بعد از تمام روزهای بد عاشقه عاشق ازاده ازاد تبریک می گویم که نمی شود آمدنت را تبریک نگفت. عزیزترین ما من و هم سرزمینانم روز دوباره خواندنت را روز ایران می نامیم روز ملی ایران که تو مادر ایرانی که تو خود ایرانی اینجا ایران است و من تو را دوست می دارم

در مصاحبه اي از وودي الن خواندم كه گفته است در بسياري از موارد اين مقايسه را انجام داده ام كه مثلا پيكاسو تصوير يك خرگوش ساده را بكشد و شاگردان او هم همان خرگوش را با همان خطوط بكشند اما نقاشي پيكاسو چيزي درون خود دارد كه توجه شما را جلب مي كند در خطوط او چيزي جاري است كه احساس خطوط او روي كاغذ بسيار زيباست مي خواستم اشاره كنم همين نكته در مورد گوگوش صادق است مثلا لباس ساده واسپرتي كه در مصاحبه با جام جم پوشيده بود هزاران زن ديگر مي پوشند ولي در تن گوگوش چه جذاب و مفرح است اهنگ كلام و تن صداي او لذت بخش است او جذابيتي دارد كه در هر لباس متين وارايشي تماشايي است در وجود او چيزي جاري است كه در مقايسه با او ديگران حقير و كوچك مي شوند (با معذرت از حاسدان) واين همان وجه كريمه نظر خداست نظر رحيمه الهي است شربت عشق انگيز به وجود او تزريق شده است

در تورنتو که امدی نو جوان بودم وشناختی از شما نداشتم جسته گریخته در محفل اشنایان نام شما را می شنیدم زمانی که می خواستند اعجاب خود را از زیبایی شخصی بیان کنند میگفتند شکل گوگوش بود شما را که دیدم دیگر باور نخواهم کرد کسی شکل شما باشد ای زیباترین اگر پیش از این شما را اینگونه شکوهمند پر وقار ودرخشنده می شناختم بر دریاه اقیانوسها صحرا ها پلی می بستم تا اولین باغبان گلچین وجود شما باشم وتمام مسیر عبور شما را با عطر گلها و شبنم های عشق می پوشاندم وبر هر رد پایی از شما نرگسي  می کاشتم به خورشید می گفتم نورش را پنهان کند گلگون ترین شقایق ها و سپید ترین یاس ها را نثار قدوم مبارک شما می کردم انقدر می ایستادم تا بر من گذری ومرا به باده گساری چشمان شهلای خود دعوت کنی انگاه انچنان در سکوت فرو می رفتم تا زمزمه مناجات عاشقانه شما را بشنوم

گوگوش جان دوستت دارم و اميدوارم كه 1000 سال زنده باشي تاقلب يخزده و پژمرده جوانان ايران با آتش شعله هاي تو گرم و پر فرغ شود. من از اين سر دنيا در تهران در برابر شكوه تو سر تعظيم فرود مي اورم ،روز را شب و شب را روز ميكنم كه به بزرگترين آرزوي عمرم كه حضور در يكي از كنسرت هاي توست برسم. گوگوش عزيز عاشقانه ميپرستمت و اميدوارم چشم حسودان كور دل از شكوه تو ورسيدنت به بلنداي دلهاي همگان كور شود(هر چند كه ميدانم اين را نخواهي خواند)ي گوگوش نمي دانم در صداي تو چه سري است كه من را آنقدر به سوي تو كشاند ،اين درحالي بود كه من ان زمان حتي تو را نديده بودم.من در سن 13-14 سالگي شيفته خواننده اي شدم كه فقط ميدانستم اسمش گوگوش است و حتي نمي دونستم چه شكلي است.حالا كه 10 سال از ان زمان ميگذرد به خودم احسنت ميگويم كه من از ميان ان همه خواننده جلف شيفته بهترين شدم.اميدوارم روزي باشد كه بتونم تو را حتي در اخرين رديفهاي سالن كنسرت ببينم. دوستدار تو عليرضا/23 ساله/دانشجوي سال اخر مهندسي صنايع/از تهران

ما بودیم ودنیایی سرشار ازعشق اتشین نگار ما بودیم وجلوه سپیده دم در نگاه پر غوغای گوگوش گلعذار ما بودیم وتازه جوانی او شاداب تر از هر گلی وسکر اورتر از هر شرابی الهه اعجاز گر هزارگیس که سیمایش تجلی معصومیت بود چون اساطیر زیبایی نیاز روح تشنه وسیری ناپذیر ما بود در عطر هر گلی در رنگ هر پروانه ایی در شعله شمع در چشم انداز خوش منظر هر باغی گلستانی در هر واژه دلنوازی در تنهایی در جمعیت اورا می دیدیم همواره بیتاب وعاشق در هنگام دیدارش نسیم بهشت وزیدن می گرفت روزگار بیکار ننشست بر سر ماتلخی فراق ورنج سرگردانی ریخت می خواستند چون قبایل وحشی زیباترین دخترک قبیله ما را ... در جشن پیروزی قربانی کنند تا ایمانشان از زنگار هر هواییو رنگ هر شائبه ای پاک گردد می خواستند با چشمه سار گدازان وملتهب خون او خود را تطهیر کنند اما سرنوشت او گونه دیگری رقم زده شده بود این قربانی معصوم عصاره اردیبهشتی گلها وروح بهار را نوشیده بود بایدبماند ما سرگردان یک ربع قرن از گمشده خود بی خبر بودیم پریوار در قلعه ای در پس حصارهای بلند وشکنجه اور سکوت زندانی شده بود حال او چون قویی زخمی وبی رمق بود که دریاچه خود را گم کرده باشد سالیان پر هیاهوی عمر گذشت تصویر زیبایش را برای همیشه در قابی از قلب خود نگه داشتیم خنده دل انگیز اوای شورانگیز دستهای زیبایش سر وگردن دلنواز وشکوهمندش چشمان شهلا نگاه گدازان وپاکش عطر مستی بخش وجودش در پنهانی ترین روایای روح ما در نهانخانه قلب ما بود محی الدین عالم پور گوهر شب جراغ بهشتی را در زیر خروارها رنگ سکوت یافت شهید عزیز ما با بوی پیراهن او چشم ما را روشن کرد به ما خبر داد زیبای ما ققنوس وار سر به زیر بال خویش فرو برده اشکهای چشم شهلایش بر رخساره ارغوانیش چشمه های سبز خوشگوارمیشود

چشمه هایی که از دل افتاب سر می زننذ در ان سالهای قحطی شور واحساس در بهارهای بی باران چون دشتی ساکت ارام وبی نشان بی تاب باران مانده تا جلوه های گوناگونش دوباره خلق را به تماشا بکشاند وپس از ان باز خبر اوردند خانم کیمیایی شده تا به اشتیاق کی می ایی ما پایان دهد در زیر اوار غم بر پا ایستاد صدای پای او را در سکوت دردناک وبی قرار شنیدیم درود بر کیمیایی شیر بی باک از زوزه ها درود بر هشتم مرداد ماه درود بر نمای تخت جمشید ایر سنتر ذر ایر سنتر در برابر چشمان مشتاق وارزومند ما چون درخت زرین افتاب رویید به دلپذیری اشعه مهتاب بر ساحل دریاچه های بکر دوردست به نرمی گذر خیال از جاده های نور بر سن ایر سنتر قدم گذاشت قدسی تر از الهه عشق با کوزه هایی پر از اب چشمه های سبز حوشگوار از اعماق تاریخ از صحنه بی کران ماورا از اقالیم افسانه های هزار ویک شب با یک دنیا زیبایی وشکوفایی سبکبار لطیف پاک ومعطر همه جا را پر نور کرد همان نگاه ولبخند عاشقانه مهربان ونوازشگر را داشت فضای دیدارش مملو از اعجاز سبکو لطیف مواج ازعطر خاطره های بهشتی وبه رنگ دوست داشتن بود گویی در زیر بال فرشتگان نشسته ایم و همه ذرات عالم او را می ستایند فریادهای خنده وگریه در هم امیخته بود الهه ما سیراب ازچشمه های سبز خوشگوار فراتر از سن وسال بود لبخندش رنگ جوانه زدن وشکفتن داشت سراپا لطافت چون ساقه های ترد خوش تراش بود با جذابیتی خیال انگیز با اتش زرتشت با الهام های اهورایی نور می بخشید با دعا در کعبه با مناجات عاشقانه اش با معبود در ایمن او محو شدیم جشن عظیم عشق بود جشن بابا کرم وقر و اطوار های مهوع و عریانی و برهنگی شرم اور نبود دامن بلند لباس پر وقارش پر از گلهای عشوه گر شکفته در صبح بهار و شکوفه های جان پرور بود ست بر سینه گذاشت وسر زیبایش را به نشانه تکریم خم کرد شیرین وگرم شکوهمندانه متین بی نیاز سیراب غنی پر از ملاحت به نرمی طلوع سپیده مملو از شیفتگی تاریخ را فتح کرد تندیس الهه های روم را بی اعتبار ساخت با الماس نگاهش ومروارید اشکهایش و یاقوت خوشاب گونه هایش با لعل لبهایش وزمرد صدایش گنج های جهان را ارمغان اورده بود اب گوزه ها را در پیمانه های زمردین صدایش قسمت کرد در تورنتو اکسیر ما شد معنی زندگی ماشد در هوای او نفس میکشیدیم ودر نور او پرواز می کردیم شراب مستی بخش نگاهش دردهای مارا التیام بخشید لبخند گل افشان و نوازشگرش ملال را از تن زدود کویر دلمان از چشمه های زلال وجود او سبز و پر گل شد عمق خلوت خیالات ما هنوز از حضورش عطر اگین است

شگفتا دخترک زیبای قبیله ما هنوز باید در یک کیمیاگری شگفت در کوره اتش های سخت گداخته شود دیوان شب پرست رهایش نکردند دست و پایش را محکم بستند و بر گردنش فشار اوردند تماشای صحنه جانخراش دست و پا زدن او برایشان لذت بخش بود این بار سکوت نکرد از شدت درد تحمل ناپذیر و هراسان از غربت به فریاد امد و ضجه درد ناک سر داد اشکهای او سیل مذاب اتشفشانی شد که در مزرعه افت زده شوم هنر اتش بیداری افکندوبه دشمنان فرهنگ و سر دمداران ابتذال وبیهودگی خواری چشاند وازاین پس پر شکوه ترین سرود های عالم را در ستایش الهه ای می سرائیم که با اسطوره ها هم قطار است پر شورترین غزل ها را در پیشگاه چشمان شهلایش که قرین وبرابری ندارند می گذاریم و مناجات هایمان را با صدای او می خوانیم و از عطر گلهای شفا بخش روییده بر دامنه های این کوه رویایی پر شکوه واین حقیقت پر جلال مشام جانمان را معطر می سازیم واز خدایی که دل سبرده او ومعبود حقیقی اوست با تضرع و نیاز می خواهیم او را از توطئه های شب پرستان واز لغزش گاه های سهمگین و پرتگاه های هولناک در امان نگه دارد و بر تقوای او بیفزاید